Όλα τα επεισόδια εδώ!

Είχε περάσει ήδη ένας μήνας από τότε που ο Τάκης βρήκε την Τέτα Κοκέτα πάνω στα πόδια του Νικόδημου Λαμόγιου. Και αν η Τέτα ήταν η τρίχρονη ανηψιά του Λαμόγιου, δεν θα τον ενοχλούσε καθόλου τον Τάκη. Έλα, όμως, που η Τέτα ήταν τριαντάρα και αυτά που έκανε με τον Λαμόγιο αν τα έκανε θείος σε ανηψιά θα κατέληγε στον Κορυδαλλό, παρέα με τον Μπάμπη τον Χαρακωμένο και τον Βρασίδα τον Γλίτσα.

Η Τέτα προσπάθησε πολλές φορές από εκείνη την ημέρα να πλησιάσει τον Τάκη για εξηγήσεις, αλλά ένιωθε σαν να έπεφτε πάνω σε τοίχο. Το ίδιο ακριβώς συναίσθημα ένιωσε απότομα και ο Νικόδημος Λαμόγιος, με τη διαφορά ότι εκείνος όντως έπεσε πάνω στον τοίχο με το όνομα "Περσεφόνη", ο οποίος τον έστειλε στο νοσοκομείο με τρία σπασμένα πλευρά, μελανιασμένο μάτι, εξαρθρωμένο σαγόνι και ελαφρά διάσειση.

- Μπαμπά, θα αργήσεις για τη συνέντευξη! ακούστηκε η φωνή της Ματίνας από το δωμάτιο.
Ο Τάκης πετάχτηκε από τις βαθιές σκέψεις του και κοίταξε το ρολόι του.
- Να πάρει, σε μισή ώρα πρέπει να είμαι στην "Κλεψάλκο"! φώναξε και άρχισε να ψάχνει πίσω από τα μαξιλάρια του καναπέ για τη γραβάτα του.

Η Ματίνα βγήκε κρατώντας στα χέρια τη φρεσκοσιδερωμένη γραβάτα, το σακάκι και τα παπούτσια του Τάκη. Η αλήθεια ήταν ότι μετά το δεύτερο χωρισμό, η Ματίνα και ο Μενέλαος είχαν αναλάβει να μαζέψουν τα σκορπισμένα κομμάτια του Τάκη και να τον επαναφέρουν. Η Ματίνα, περισσότερο, δηλαδή, καθώς ο Μενέλαος ήταν απασχολημένος από το πρωί να σκάβει για κόκκαλα και κανάτες σε ένα παιχνίδι στο Facebook.
- Ευχαριστώ, κούκλα μου! είπε ο Τάκης αρπάζοντας το σακάκι από τη Ματίνα. Δεν θα αργήσω, αλλά αν αργήσω...
- Ξέρω, ξέρω... τον διέκοψε εκείνη. Το φαγητό είναι στο ψυγείο, να το ζεστάνω, να σερβίρω και να σβήσω και την οθόνη του Μενέλαου για να επανέλθει στην πραγματικότητα και να φάει. Μην ανησυχείς, τα έχω μάθει πια!

Ο Τάκης έφυγε φουριόζος. Η Ματίνα κόλλησε για λίγο το αυτί της στην πόρτα και τον άκουσε να κουτρουβαλάει στη σκάλα. Στη συνέχεια έφτιαξε λίγο το ανεμοδαρμένο της μαλλί στον καθρέφτη και πήγε νωχελικά στο δωμάτιο του Μενέλαου.
Ο Μενέλαος, με τη γλώσσα κολλημένη στην άκρη του στόματος, προσπαθούσε να σπάσει κάτι τουβλάκια στην οθόνη.
- Πώς πάει; ρώτησε αδιάφορα η Ματίνα.
- Έκλεισα κι άλλη συλλογή! είπε εκείνος ενθουσιασμένος. Βρήκα το βρακί του Κολόμβου και τώρα το μόνο που μου λείπει είναι το χρυσό άγαλμα του Ξιουχκοάτλ!
- Καταλαβαίνεις ότι δεν έχω ιδέα για ποιο πράγμα μιλάς! είπε πάλι η Ματίνα με ένα βλέμμα συμπόνοιας και λύπησης για τον καμμένο αδελφό της.
- Δεν ξέρεις από ίντερνετ εσύ! Ούτε φωτογραφία στο Flick'r  δεν ξέρεις να ανεβάσεις, άσχετη! είπε γελώντας ο Μενέλαος
- Θα ανεβάσω μία με σένα, την ώρα που θα σου χώνω το πόδι μου στον...

Το κουδούνι διέκοψε τη βαθυστόχαστη συζήτηση.
- Ποιος να είναι; αναρωτήθηκε η Ματίνα. Περιμένουμε κανέναν;
- Το Άσυλο! Θα έρθουν να σε πάρουν σήμερα, είπαν! γέλασε ο Μενέλαος, αλλά το γέλιο του μετατράπηκε σε ένα αργόσυρτο βογγητό, όταν η Ματίνα πάτησε το reset στον υπολογιστή του.

Η Ματίνα κοίταξε από το ματάκι της πόρτας. Απ' έξω στεκόταν ένας περίεργος, γεροδεμένος τύπος με άγριο, σκοτεινό βλέμμα. Το κουδούνι ξαναχτύπησε.
Η Ματίνα έτρεξε πάλι στο δωμάτιο του Μενέλαου.
- Είναι ένας περίεργος έξω από την πόρτα, που μοιάζει με βιαστή! είπε τρομαγμένη. Τι να κάνω;
- Πέτα του κάτω από την πόρτα τη φωτογραφία της μαμάς με το μαγιό, στην Αστυπάλαια! είπε ο Μενέλαος σκάβοντας ακόμη.
Το κουδούνι χτύπησε και τρίτη φορά.
- Επιμένει! Φοβάμαι να του ανοίξω!
- Τι φοβάσαι, μωρή βλαμμένη; Οι βιαστές δεν χτυπάνε κουδούνια! Θα ανοίξω εγώ!

Ο Μενέλαος σηκώθηκε πάνω και άρπαξε στο χέρι του το τηλεχειριστήριο του Wii.
- Για προστασία! είπε στη Ματίνα κλείνοντας το μάτι.
- Ωραία! είπε εκείνη ειρωνικά. Αν μας επιτεθεί, θα τον σκοτώσουμε με virtual bowling!

O Mενέλαος άνοιξε την πόρτα επιφυλακτικά και η σκιά του γεροδεμένου τύπου τον κάλυψε όπως θα κάλυπτε η σκιά του Έβερεστ έναν σκαντζόχοιρο.
- Ποιον θέλετε;
- Τον κύριο Αστό! απάντησε ο τύπος με τη βαριά φωνή του. Ήρθα για το διαμέρισμα που νοικιάζει.
- Αααα! Για το διαμέρισμα της μακαρίτισσας της πώς-τη-λέγανε! Θα σας το δείξουμε εμείς!
Ο Μενέλαος έτρεξε να βρει το κλειδί και η Ματίνα εμφανίστηκε δειλά στην πόρτα. Κοίταξε από την κορφή ως τα νύχια τον γεροδεμένο άντρα και με μία δεύτερη ματιά δεν της φάνηκε και τόσο επικίνδυνος. Ακούμπησε στην πόρτα και χαμογέλασε στον άγνωστο.
- Είμαι η Ματίνα! του είπε ναζιάρικα.
- Είμαι τριανταπέντε! απάντησε εκείνος κοφτά και η Ματίνα σχεδόν εξαϋλώθηκε από την ορμή της χυλόπιτας. Μπήκε ξανά μέσα στο διαμέρισμα με το χαμόγελο παγωμένο στο πρόσωπο.

Σε λίγο, βρίσκονταν όλοι στο επιπλωμένο διαμέρισμα της μακαρίτισσας της κυρίας Τσιτωμένης.
- Λίγο γεροντοκορίστικα είναι τα έπιπλα! παρατήρησε ο άγνωστος.
- Ναι, όπως σας είπα, στην αρχή έμενε εδώ μία γριά και μετά έμεινε για λίγο μία αδελφή. είπε ο Μενέλαος.
Η Ματίνα του έχωσε μία αγκωνιά στα πλευρά.
- Τέλος πάντων, θα φέρω τα δικά μου έπιπλα, δεν είναι πρόβλημα αυτό. απάντησε πάλι ο άγνωστος ρίχνοντας άλλη μία ματιά στο σαλόνι. Είναι ήσυχη γειτονιά;
- Πολύ! απάντησε πάλι ο Μενέλαος. Δεν έχουμε φασαρίες, ούτε πολύ κόσμο στο κτίριο. Και πτώμα να κουβαλήσετε μέσα, κανείς δεν θα σας δει! είπε γελώντας ο Μενέλαος.
- Καλό αυτό, πολύ καλό... μουρμούρισε ο άγνωστος και η Ματίνα ανατρίχιασε.
- Γιατί είναι καλό; τον ρώτησε τρομαγμένη. Σκοπεύετε να φέρετε κανένα πτώμα;
- Όχι, αλλά μπορεί να βγάλω κανένα έξω. απάντησε εκείνος ψυχρά, χωρίς να την κοιτάζει.

Η Ματίνα γούρλωσε τα μάτια και άνοιξε το στόμα, αφήνοντας μία υπερηχητική κραυγή που μόνο σκυλιά και ο Σούπερμαν μπορούσαν να ακούσουν.
- Πείτε στον κύριο Αστό ότι μου αρέσει το διαμέρισμα. Είναι ευρύχωρο, ήσυχη γειτονιά, χωρίς αστυνομία, θα το νοικιάσω!
- Χωρίς αστυνομία;; ρώτησε πάλι η Ματίνα σχεδόν τρέμοντας.
- Ναι, με ενοχλούν οι σειρήνες, απάντησε ο άγνωστος αδιάφορα.

Το ίδιο βράδυ, η οικογένεια Αστού και το φορητό Playstation κάθονταν γύρω από το τραπέζι.
- Αύριο θα μετακομίσει δίπλα και ο νέος ενοικιαστής! Τουλάχιστον κάτι μας πήγε καλά! είπε ο Τάκης. Μέχρι να βρω δουλειά, θα έχουμε ένα εισόδημα.
- Δεν σε πήραν στη δουλειά; ρώτησε ο Μενέλαος με τη μούρη κολλημένη στο παιχνίδι.
- Θα με ειδοποιήσουν, είπαν... Η απόλυση μου από την "Απληστία Α.Ε." δεν φαίνεται καλή στο βιογραφικό μου...
- Μήπως να μην το νοικιάζαμε; πετάχτηκε η Ματίνα. Μπορεί να επιστρέψει ο Ντίμης!
- Ο Ντίμης βρήκε σπίτι στην Αγχούπολη, απάντησε ο Τάκης.
- Τότε να το κρατήσουμε για προίκα μου! είπε πάλι η Ματίνα.
- Μέχρι να παντρευτείς εσύ, θα έχει πεθάνει και ο νέος ενοικιαστής, μην ανησυχείς! είπε ο Μενέλαος και εισέπραξε μία σφαλιάρα.
- Είναι λίγο τρομαχτικός ο τύπος, μπαμπά! κλάφτηκε η Ματίνα. Μοιάζει με δολοφόνο!
- Χαζομάρες... Η μάνα σου μοιάζει με δολοφόνο! είπε ο Τάκης. Ο νοικάρης μπροστά της μοιάζει με τον Μπάμπι το ελαφάκι! Τον είδα όταν υπέγραψε, μια χαρά είναι ο άνθρωπος...
- Καλάααα.... είπε εκείνη νικημένη. Αν καμιά φορά με βρεις σφαγμένη, μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα!
- Αν σε βρούμε σφαγμένη, θα νοικιάσουμε και το δικό σου δωμάτιο! είπε γελώντας ο Μενέλαος κι έφαγε άλλη μία σφαλιάρα, από τον Τάκη αυτή τη φορά.

Το επόμενο απόγευμα βρήκε τη Ματίνα μόνη στο διαμέρισμα. Ο Τάκης πήγε τον Μενέλαο στον οδοντίατρο κι εκείνη έμεινε κολλημένη στο ματάκι της πόρτας, κατασκοπεύοντας τους μεταφορείς που έφερναν τα έπιπλα του νέου νοικάρη.
Όταν τέλειωσαν, ο άγνωστος εμφανίστηκε για μία τελευταία φορά από το ασανσέρ, σέρνοντας δυο μεγάλες, μαύρες σακούλες σκουπιδιών. Κοντοστάθηκε, σκούπισε τον ιδρώτα του και κοίταξε τριγύρω στον διάδρομο σαν να έκρυβε κάτι. Έπιασε ξανά τις σακούλες και τις έσυρε μέχρι το διαμέρισμά του.
Όταν έκλεισε η πόρτα, η Ματίνα άνοιξε σιγά σιγά και κοίταξε στο πάτωμα του διαδρόμου. Με φρίκη, διαπίστωσε ότι το πάτωμα είχε γεμίσει αίματα, που είχαν απλωθεί μέχρι την πόρτα του νέου νοικάρη.

Η πόρτα του άνοιξε ξανά κι εκείνη έχωσε τρομοκρατημένη το κεφάλι πάλι μέσα. Τον είδε από το ματάκι να καθαρίζει με απορρυπαντικό και ένα πανί τα αίματα, κοιτάζοντας επιφυλακτικά και μετά να μπαίνει γρήγορα μέσα.
Γύρισε και ακούμπησε την πλάτη στην πόρτα, βάζοντας τα χέρια στο πρόσωπο.
- Μα τη μάσκαρα του Bill Kaulitz, νοικιάσαμε το διαμέρισμα στον Χάνιμπαλ!!! 

Στο επόμενο επεισόδιο: ο Τάκης κάνει αλλαγή καριέρας...

Από peslac στις Παρασκευή 27 Νοεμβρίου @ Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009 12:56 πμ
Permalink
Tags: τάκης αστός , μυθιστόρημα , διήγημα , χιούμορ , funny , φαντασία