The Bachelor...
Από μικρός, έμαθα να ζω μέσα σε μία πολυμελή οικογένεια. Για προσωπικό χώρο, ούτε συζήτηση... Πού να βρεθεί προσωπικός χώρος, άλλωστε, όταν μέσα στο διαμέρισμα μένουν οι γονείς και τα τέσσερα παιδιά; Αφού όταν βαριόμασταν να δούμε τηλεόραση, βγάζαμε αριθμάκια και παίζαμε 3 on 3 στο χωλ...
Μεγάλωσα, λοιπόν, με τα μαράζι... Δεν είχα ποτέ δικό μου δωμάτιο, δικό μου γραφείο, δική μου ντουλάπα, δικό μου μπάνιο, δική μου τηλεόραση, τίποτα! Όλα τα μοιραζόμουν με άλλα τρία αδέλφια και ήμουν τρίτος στη σειρά εμφάνισης σε αυτή την οικογένεια, οπότε έπαιρνα για τα πάντα νούμερο και περίμενα στη λίστα αναμονής...
Κι έτσι, πάντα είχα το μαράζι... Πότε θα αποκτήσω δικό μου σπίτι;
Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν και μας άδειασαν τη γωνιά, οπότε οι μάχες για προσωπικό χώρο περιορίστηκαν ανάμεσα σε μένα και τον μικρότερο. Εκεί τα μοιράσαμε λίγο περίεργα: εγώ πήρα το τηλεκοντρόλ κι έβλεπα ό,τι ήθελα πάντα κι εκείνος για εκδίκηση πήρε το μπάνιο και κάθε φορά που έμπαινε μέσα, έβγαινε μόνο όταν κυκλοφορούσε νέο δίσκο η Μούσχουρη. Όποιος κατουριόταν στο σπίτι, ή θα μάθαινε να κάνει κατακράτηση υγρών με τη βοήθεια της power γιόγκα ή θα τεντωνόταν για να φτάσει το νεροχύτη της κουζίνας!
Κι εξακολουθούσε το μαράζι... Πότε θα αποκτήσω δικό μου σπίτι;
Κάποια στιγμή, ξεκίνησα να κοιτάζω τις τιμές στα διαμερίσματα, στις μικρές αγγελίες, έτσι για να πάρω μία πρώτη ιδέα. Την πήρα την πρώτη ιδέα και αποδείχθηκε κακή (από τότε το πάθαινα!) Συνειδητοποίησα ότι μία γκαρσονιέρα 5 τετραγωνικών με την τουαλέτα στο πατάρι, κοστίζει γύρω στα 800 ευρώ το μήνα, ενώ ένα κανονικό τριάρι διαμέρισμα, κοστίζει όσο 3 τέτοιες γκαρσονιέρες. Όσο για την αγορά σπιτιού, με έναν πρόχειρο υπολογισμό κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αν δούλευα ταυτόχρονα 6 δουλειές, κάπου στο τέλος του 2.050 θα κατάφερνα να βγάλω αρκετά χρήματα για να αγοράσω το χαλάκι της πόρτας.
Για δάνειο, ούτε κουβέντα, άλλωστε ποια τράπεζα θα δάνειζε σε μένα; Την επόμενη μέρα κιόλας θα είχα αγοράσει την πλήρη συλλογή Essential της Marvel (και τους 30 τόμους)...
Κι έτσι, μπαστακώθηκα πάλι στο πατρικό, με το μαράζι... Πότε θα αποκτήσω δικό μου σπίτι;
Κι όσο μεγαλώνεις, μεγαλώνει και το μαράζι. Διότι δεν γίνεται να έχεις φτάσει τα τριάντα και να μένεις με τη μαμά και τον μπαμπά και να τρως και την καζούρα του κοντοστούπη με τον πορτοκαλί καναπέ, από πάνω... Ώσπου έφτασε η μέρα που άκουσα τη χαρμόσυνη είδηση. Οι γονείς μου αποφάσισαν να ρίξουν μαύρη πέτρα και στο σπίτι και στην Αθήνα και να μεταφερθούν μονίμως εις τας εξοχάς -οι οποίες εξοχάς βρίσκονται μόνο έξι ώρες με το πλοίο, στην Ικαρία...
Στην αρχή κυκλοφόρησε απλώς ως φήμη, αργότερα όμως επιβεβαιώθηκε, καθώς παρατηρούσα ότι σε κάθε ταξίδι στο νησί, σιγά σιγά μετέφεραν και το σπίτι, ξεκινώντας από τα ρούχα και τα πιατικά.
Κι όλο και φούντωνε το μαράζι κι η αγωνία... Πότε θα αποκτήσω δικό μου σπίτι;
Και φτάσαμε αισίως στο τώρα... Οι γονείς μου μεταβίβασαν το μαγαζί στην αδελφή μου και άρχισαν τα πρώτα, δειλά ταξιδάκια -κάτι σαν crash test, λίγο πριν τη μεγάλη φυγή. Σχεδόν ένα μήνα τώρα, λοιπόν, έχουν κατέβει στο νησί. Η μητέρα μου θα επιστρέψει για λίγο (για να τσεκάρει αν είμαστε ζωντανοί ή μας έχουν κατασπαράξει οι κατσαρίδες) και πριν τα Χριστούγεννα θα ξανακατέβει -άγνωστο για πόσο καιρό, ενώ ο αδελφός μου -μετά την απώλεια της οικιακής βοηθού (φώναζέ με "μαμά"), μπαστακώθηκε μονίμως στην κοπελιά του... Οπότε... Το μαράζι έφυγε κι εγώ απέκτησα το δικό μου (συντόμως) σπίτι!
ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ, Ο ΗΛΙΘΙΟΣ;
Διότι εγώ φανταζόμουν πως - με το που θα μείνω μόνος μου στο σπίτι - θα μετατραπώ ξαφνικά στον Σπύρο Σούλη και θα αρχίσω το "Άλλαξέ το"!
Αλλά πριν το "άλλαξέ το", συνειδητοποίησα κάπως απότομα ότι προηγούνται άλλες προστακτικές, όπως "ψώνισέ το", "μαγείρεψέ το", "καθάρισέ το", "πλύνε το", "σκούπισέ το", "συμμάζεψέ το" και χίλια δυο άλλα τα οποία δεν είχα υπολογίσει!
Έτσι, οι πειραματισμοί στην κουζίνα ξεκίνησαν ήδη και πάνε καλά -μια και ζω ακόμα. Τα ψώνια έχουν γίνει λίγο εφιαλτικά, καθώς μπαίνω στο σούπερ μάρκετ για τυρί και μαρούλι και βγαίνω με ρυζόγαλο, μανιτάρια, σάλτσα, μπισκότα και πιπεριές. Το καθάρισμα με ξεπάτωσε, μια και το πλύσιμο των πιάτων έγινε καθημερινός εφιάλτης. Τα Swiffer έχουν πάει σύννεφο κι ούτε το μισό σπίτι δεν είναι καθαρό ακόμα. Και τα τελευταία απόρθητα κάστρα είναι το Πλυντήριο και το Σιδέρωμα -και πολύ φοβάμαι ότι σύντομα τα μισά μου ρούχα θα είναι πολύχρωμα και τα άλλα μισά καμμένα!
Και, πλέον, τα μαράζια πολλαπλασιάστηκαν... Πότε θα βρω χρόνο να φτιάξω όλα αυτά που ήθελα να φτιάξω στο σπίτι; Πότε θα πάρω νέα έπιπλα; Πότε θα τα στήσω; Πότε θα αγοράσω νέο υπολογιστή; Πότε θα ψωνίσω; Πότε θα μαγειρέψω; Πότε θα βάψω το δωμάτιο; Πότε θα πληρώσω τους λογαριασμούς; Πότε θα αγοράσω βιβλιοθήκη; Πότε θα κάνω ένα πρόγραμμα; Πότε θα το τηρήσω;
Ένα είναι σίγουρο... Όταν καταφέρω να ξεκινήσω τις αλλαγές, θα φροντίσω να στήσω κι ένα Ηρώο στη μάνα μου... Τώρα την είδα τη γλύκα!
ΥΓ: Σκάσε, Πέτρο!


αχαχχαχαχα Δεν σχολιαζω δεν σχολιαζω...
Από giota1 | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 8:57 μμ
Μη σχολιάσεις! χα χα χα
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:05 μμ
Ζαχαρούχο γάλα πήρες; χαχαχαχα
Από LNA | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:11 μμ
Α, ναι, ξέχασα την αγορά της χρονιάς! χα χα!
Το έφαγα, τελικά, σε είκοσι χρόνια πάλι!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:22 μμ
Χαχαχαχα!!
Ενηλικιώθηκες βλέπω...
Τουλάχιστον όταν ακούσουμε για πυρκαγιά σε κουζίνα στην Νέα Σμύρνη, θα ξερουμε από που...
Με γεια ρεεεεε
Εδω μέσα, μάλλον σε καταλαβαίνω, και εμείς τέσσερα παιδια είμαστε, φάντασου τωρα κατάσταση με τεσσερα παιδιά, δυο γονείς δάσκαλοι, ένα σκυλί και μια γιαγιά με Αλτσχάιμερ για κατοικίδια..
Ωραίεες εποχές όμως...
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:26 μμ
Ωραίες, όντως! Αλλά θα αντάλλαζα ευχαρίστως δύο αδέλφια για δικό μου δωμάτιο :p
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:29 μμ
Revenge is soooooo sweet!!!!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:33 μμ
Ουρτ, ρε!!! Εγώ τουλάχιστον θα πλένω μόνος μου τα ρούχα μου, δεν θα τα δίνω στη μαμά! Μπουάχαχαχα!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:34 μμ
Ε καλά τώρα, για τον Πέτρο μιλάς, σιγά το ζόρι..
Σε μια κούπα πλένεται μέσα η μισή του ντουλάπα...
Τι χαρά για την μαμά να πλένει πάντα παιδικά μεγέθη...
(Για όλες εκεί έξω που στέλνετε μουλωχτά μεηλ στον Πέτρο για το πόσο κακός είμαι και πόσο τον μισω...Ε Ναι λοιπόν! Μένω σε μια σπηλιά μαζί με τους σατανικούς βοηθούς μου και όλη μέρα γράφουμε αρνητικά σχόλια, για αυτό ζηλεύουμε την κορμοστασιά του, την ιατρική του κατάρτιση, και τον περτικλί του καναπέ)
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:50 μμ
Χαχαχαχα! Σε αρχίσανε κι εσένα στο θάψιμο οι μουλωχτές παντρεμένες; Ε, ρε γλέντια!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:54 μμ
Συμβουλες απο καποια που εμενε μονη της απο πολυ μικρη: Παρε οπωσδηποτε ενα πυροσβεστηρα, αγοραζε ρουχα που δε τσαλακωνουνε πολυ, και μην πλυνεις τιποτα πανω απο τους 60 βαθμους πριν σιγουρευτεις οτι κατεχεις το αθλημα! Αντε, καλως ηρθες στον κοσμο των νοικοκυρων!
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:55 μμ
...επίσης μαγειρεύουμε το φαί ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ/ΤΗΓΑΝΙ, για να έχουμε ΜΙΑ να πλύνουμε μετά...
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:56 μμ
Βιβή, η Ανοιχτή Γραμμή Βοήθειάς σου λειτουργεί όλο το εικοσιτετράωρο; χα χα!
Πυροσβεστήρες έχουμε σε κάθε όροφο, ευτυχώς!
Με το πλυντήριο θα γίνει η μάχη!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:58 μμ
Α, αυτό με τα σκεύη έχω αρχίσει να το εφαρμόζω!
Να δω τι θα γίνει όταν αποφασίσω να κάνω κάνα παστίτσιο! (Θα πάθω καμιά τροφική, βέβαια, οπότε μόνο οι κατσαρόλες δεν θα με νοιάζουν!)
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:58 μμ
αυτό με τα μεηλ μου το είπε κλαψουριστά ο Κακομοίρης Κακομοιρογλ.. ο Πέτρος εχτέ...
Εγω φυσικά γουστάρω, γιατί ξέρω ότι κάποιες αγαθοπουσι ψυχές απέκτησαν νόημα στην ζωή τους, να σκέφτονται αυτό το κακόμοιρο που το καταδιώκει ανελέητα ο σατανικός κοκκινοτρίχης Γαλάτης από την Μπουγατσαδούπολη...
ε ρε γλέντια...
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:59 μμ
Η Μαρία ρωτάει, τώρα που έχεις δικό σου το σπίτι, θα έχετε άνεση..εχμ..με τον Πέτρο...
Θα μπορείτε να αλλάζετε μεταξύ σας την στολή της βοσκοπούλας, με αυτή του Σουπερντουπερμαν...
Αν και ο Πέτρος θα θελει το παιδικό..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:01 μμ
Έχω τη διαίσθηση πως θα εκνευριστώ απίστευτα με το σημερινό θέμα του Τριανταφυλλόπουλου! Πόσο κατινάρα έχει γίνει ο άνθρωπος!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:01 μμ
Αρχισε να ασχολειται κι ο Τριανταφυλλοπουλος με το υψος του Πετρου; (Γιωργο, κανε χωρο στη σπηλια παιδι μου, δε χωραω να γραψω!)
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:04 μμ
Γιώργο, έχω χώρο μόνο για τις δικές μου στολές στο σπίτι! χα χα!
Οι χαζοβιόλες αυτές δεν έχουν προφανώς ζωή, αλλά ούτε και γούστο, αφού γουστάρουν τον Πέτρο! χα χα χα!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:07 μμ
Αχαχαχαχα!!
Θεά Βιβή, θεά!
(μισό να πετάξω στην άλλη σπηλιά το σατανικό ρομπότ από το Crazy Planets και χώρεσες..)
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:07 μμ
Πέτρο, τώρα κατάλαβες ότι είναι κατινάρα;
Όταν έδειχνε τα ερωτικά βίντεο του Κορκολή, τι ήταν, δηλαδή; χα χα χα!
Και τώρα, τουλάχιστον, κράζει αυτά που πρέπει να κράξει.
Αν τα νοσοκομεία είναι άθλια, καλά κάνει.
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:08 μμ
Η Μαρία ρωτάει ως νοικοκυρά ότι δεν μπορεί να πιάνουν πολύ χώρο οι παιδικές στολές του Πέτρου...
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:08 μμ
Χαχαχα! Η Μαρία τα ρωτάει αυτά, ή χρησιμοποιείς το όνομά της για να μη φας κράξιμο; ;p
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:09 μμ
Αυτόν τον Φρενοβλαβή, μόνιμα τον έχει στο πάνελ;;
Στην κλινική του δεν πάει ποτέ;;
Κατά τα άλλα ο Ταρζαν ΤΩΡΑ ανακάλυψε τι κολοχανείο είναι το ΕΣΥ...
Αντε αγόρι μου, σιγά σιγά θα βρεις και τα λεφτά που έλεγε ο Παπανδρέου ότι υπάρχουν
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:11 μμ
Εγω ως μη-νοικοκυρα εχω να πω οτι μη στεναχωριεσαι για τα ρουχα μπρε: δε θα πανε χαμενα. Οτι μπασει στο πλυσιμο, ξερεις που θα το δωσεις...
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:11 μμ
χαχαχα! Βιβή, πάλι ρεσιτάλ δίνεις!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:12 μμ
Η Μαρία βρεεεεεεεε
Και χειρότερα έχει πει, ότι ο Πέτρος της βγάζει...το μητρικό της ένστικτο, μουαχαχαχα
(αυτή η σπηλιά σαν να γεμίζει, η Batcave είναι;;)
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:12 μμ
Η Μαρία ελπίζω να σε αφήσει Γιώργο για ένα ωραίο τρίο στο ζεστό σπιτάκι του Βασίλη! Θα φορέσουμε τις στολές μας και θα ανταλλάξουμε και κούπες! Ηλίθιε!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:13 μμ
Αμα ξανάρθετε Θεσσαλονίκη, θα τον βγάλουμε βόλτα παραλία με το καροτσάκι της μικρής..
Γούτσου γούτσου το νινι...
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:13 μμ
Θα μαζευτούμε πολλοί στη σπηλιά, μου φαίνεται και κυκλοφορεί και η γρίπη, δεν κάνει!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:14 μμ
Αυτή ρε δεν είναι σπηλιά, γήπεδο κατάντησε...
σε λίγο θα κάνουμε γκρούπ στο Φατσαμπουκ :" ο Dr Evil Albanis και η συμμορία που μισεί την κορμοστασιά του Πέτρου"
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:16 μμ
Βαρέθηκα τις παρτούζες πια! Πάω να παίξω με το καινούργιο μου κινητό!
(Στον Τριανταφυλλόπουλο λένε παρεπιπτόντως πως δεν πρέπει να κάνουν το εμβόλιο όσοι έχουν αλλεργία στο αυγό! Πάρε τηλέφωνο ρε γιατράρα μου να τους εκφράσεις τη διαφωνία σου)
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:19 μμ
Ε αφου το είπε ο Μάκης, i rest my case..
Βλέπω όλο και πιο χαμηλά πεφτεις, από Φρενοβλαβή σε Μάκη..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:21 μμ
Μπουάχαχα! Εσύ, ρε αλμπάνη, δεν είπες μπράβο στον Πέππα που επίσης βγήκε στο... Άλτερ; χα χα χα χα χα!!!
Πέτρο, μας έχεις πρήξει κάθε μήνα και νέο κινητό...
Θα δοκιμάσω το Ericcson σου, πάντως, αν κλείνει πιο σπάνια από το δικό μου, θα στο βουτήξω! (που φτάσαμε... να διαλέγουμε κινητά με βάση ποιο χαλάει πιο αραιά...)
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:24 μμ
Λοιπον, θα σας λυσω εγω την απορια... Αποφασιστε ποιος θα μου κανει το εμβολιο, να δουμε επιτελους τα αποτελεσματα! (Απο τη γαστρεντεριτιδα, τουλαχιστον να φυτευτω μια κι εξω να μην ταλαιπωρουμαι!)
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:26 μμ
Δεν το είπε ο Μάκης! Και απ'οτο κατάλαβα ο Ανευλαβής είναι υπέρ του εμβολιασμού
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:27 μμ
Και τον ξαναλέω κοντέ..:
"....Τα εμβόλια κατά της γρίπης παρασκευάζονται είτε με καλλιέργεια των ιών σε αυγά όρνιθας, είτε με τη χρήση τεχνικών καλλιεργειών κυττάρων και μοριακής γενετικής..."
Αυγά, LAST YEAR...
Η μόνη παρενέργεια που είχαμε ήταν ο πόνος στο σημείο της ένεσης, πιο πολύ στην Μαρία..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:28 μμ
Βιβή, σε κυνηγάνε όλες οι ασθένειες, αμάν πια!
Αν είναι και ο Ανευλαβής υπέρ του εμβολίου, τότε καλά κάνω και δεν το κάνω! χα χα! Κι αυτός από εμβόλιο το έχει πάθει, μάλλον!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:28 μμ
Αφήστε τα αυτά...
Εγώ έμαθα πιο συνταρακτικά νέα και απορώ πώς έχασα την όλη φάση...
Τσακώθηκε ο Μπιμπίλας με τον Λιάγκα!!! ΑΧΑΧΑΧΑ!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:29 μμ
Εγω δεν κράζω τόσο τον Φρενοβλαβή Βασίλη, όσο τον ..Μάκη
Εδώ που τα λέμε, καλά τα είπε ο Πέππας, αλλά το κανάλι είναι απλά ΤΡΑΓΙΚΟ, πάλι καλά που δεν βγήκε στο Σταρ μετά την Πετρούλα..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:30 μμ
Ελα ντε... ναβγαινε τουλαχιστον ο ανθρωπος ΜΑΖΙ με την Πετρουλα...
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:31 μμ
Μπιμπίλας με...Λιάγκα;;;
Αχ θα ξεσκίστηκαν τα καλτσον..
(καλά και εσύ Βασίλη μεγάλη κατινάρα, πιο γρήγορα από το Σταρ τα μαθαίνεις, η δεύτερη σου δουλειά είναι;;)
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:32 μμ
Εχμμ..... κοινώς καλλιέργεια του ιού σε λεύκωμα αυγού ε? Που προφανώς θα παραμένει στο εμβόλιο και μετά την εκχύλιση ε? Και άλλες φορές συνχρησιμοποιούν και pcr?
Δηλαδή πόσο ισχυρογνώμων είσαι! Σου έστειλα και link με το επίσημο έντυπο των δύο εμβολίων και εσύ επιμένεις! ΕΛΕΟΣ!
Σε έχει φάει η πολύ κούπα μου φαίνεται!
Α και πες στη Μαρία πως στη γιορτή της μητέρας περιμένω δώρο ε?!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:36 μμ
Όχι ρε, το έμαθα πολύ αργά, μου είπαν ότι έχει γίνει εδώ και μέρες... Αχ, πάει... Έχασα το ταλέντο μου! χα χα
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:36 μμ
Έλεος, μην πλακωθείτε ΚΑΙ εδώ για το εμβόλιο!!!!
Τι δώρο περιμένεις εσύ, ρε; Έγινες μητέρα; χα χα χα χα!
Τι άλλο θα διαβάσω εδώ μέσα, Θεέ μου!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:38 μμ
Μπουαχαχαχαχα!!
Δωρο κάνουν ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ στη ΜΑΜΑ ρε άχρηστεεεεεεεεε
Αμα γεννήσεις, να μου κρατήσεις ένα κοτοπουλάκι με βούλες..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:42 μμ
ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!! ΘΑ ΕΧΩ ΝΑ ΤΗ ΛΕΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΤΑΚΑ!!!
"Στη γιορτή της μητέρας περιμένω δώρο"! χαχαχαχα!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:43 μμ
Τι θέλει να πει η Μαρία? Ότι με βλέπει σα παιδί της??? Της βγάζω το προστατευτικό της? Ωραία, ας το εκμεταλλευτώ!! Μαρία ρίχνε στο βλάκα δίπλα σου καμιά σφαλιάρα όποτε πετά μαλακίες!!!! Σιγά σιγά όμως διότι απ'τις πολλές σφαλιάρες θα τον κουφάνεις!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:46 μμ
Πετρο, δε φτανει που η μαμα σου σε πλενει και σε σιδερωνει, σου κανει ΚΑΙ δωρα στη γιορτη της;
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:46 μμ
Χαχαχα!
Πέτρος με φακιόλι, βγάζει τα μωρά του με καρότσι βόλτα...
Αχ τι γραφική σκηνή..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:46 μμ
Αχαχαχαχα! Τι στιχομυθία κι αυτή πάλι!!!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:47 μμ
Σκάστε πια! Μια μαλακία είπα και εγώ και το κάνατε θέμα! Αφήστε με να παίξω με το Samsung 8000
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:47 μμ
s8000
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:49 μμ
Λαλαει τουλαχιστον αυτο, ή ειναι απο ηχο πληκτρολογιο; (πως λεμε απο φωνη κορμαρα;)
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:52 μμ
Φορτίζει ακόμα! Διαβάζω τις οδηγίες του! Γαμάτο φαινεται! Άντε να δούμε!
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:53 μμ
Μεταφορά στης Κικής! Άλλαξε η βάρδια!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 10:54 μμ
Μα δεν είπες μακακία...
Εμείς φταίμε βρε, που βυσσοδομούμε στην σπηλιά..
Από Γιώργος Χ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 11:07 μμ
εεεε δεν θελω γκρίνιες! αρχίζει μια εξαιρετική περίοδος για σένα, αρκεί βέβαια οι γονείς να γίνουν μόνιμοι κάτοικοι ικαρίας και όχι προσωρινοί. όσο για το σούπερ, οταν έμεινα μόνος μου είχα πιάσει εγώ κουβέντα με νοικοκυρά για το ποιο καθαριστικό βγάζει το λεκέ... στην ψύχρα όμως! και πλακα πλακα μου είπαν 1-2 καλά προιοντα που τα αγοράζω ακόμα. εν πάσει περιπτώσει τα ψώνια θα περιλαμβάνουν ολοένα και λιγότερη σαβούρα, θα μάθεις :) καλή αρχή, φάτους όλους
Από yo!reeka\'s | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 11:12 μμ
Ναι, ναι, φατους ολους, αλλα μη τους καψεις στο μαγειρεμα!
Από princess | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 11:15 μμ
Ρέστα έδωσε πάλι η Κίρκη! :-)
Από Μαύρος Πητ | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 11:18 μμ
Γιωρίκα, ευχαριστώ!
Για αρχή, καλά πάμε! Το σπίτι είναι ακόμα άθικτο!
Οι γονείς μάλλον θα έρχονται πού και πού, αλλά δεν πειράζει! Θα αλλάξω κλειδαριές! Μπουάχαχαχα!
Από Βασίλης | Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 11:22 μμ
ΞΑΦΝΙΚΑ, ΓΟΥΣΤΑΡΩ....!:)
Από ΕΡΟΕΣΣΑ | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 0:38 πμ
Νομίζω πως χτύπησες ευαίσθητη χορδή...
Από another george | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 1:22 πμ
Άντε καλή αρχή Βασίλη !!! Τα καλύτερα εύχομαι και... κουράγιο ;) !!
Από Criss K | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 4:09 πμ
Κι εγώ γουστάρω, Μαίρη!
Από Βασίλης | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 9:03 πμ
George, κι εσύ το ίδιο μαράζι έχεις;
Από Βασίλης | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 9:03 πμ
Ευχαριστώ, Κρις!
Από Βασίλης | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 9:04 πμ
Α,ρε βασίλη,τι ωραία που τα λες.Μη νομίζεις,κι εγώ ολόκληρη γαϊδούρα,μόλις έμεινα μόνη μου,τίποτα δε μπορούσα να κάνω.Τι κι αν ξέρω να μαγειρεύω,όλο έτοιμο τρώω.Για σκούπισμα και φασίνα,μια φορά το μήνα και αν.Στο σούπερμάρκετ κι εγώ ξεχνάω τι ήθελα κι έχω καθιερώσει να πηγαίνω κάθε μέρα και να παίρνω αυτό το ένα πράγμα που θέλω.Για "άλλαξέ το",ούτε λόγος να γίνεται.Βολεύει αν γεμίσεις το σπίτι καινούρια πράγματα,να χρειάζεται να τα τακτοποιείς κιόλας;Καλό κουράγιο και να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος.
Από αντάρτισσα | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 12:27 πμ
Για άλλη μια φορά καταπληκτικός και διασκεδαστικός! Μπράβο Βασίλη!
Από Seagull | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 12:37 πμ
Αντάρτισσα, τα άκουγα κι από άλλους αυτά, αλλά σκεφτόμουν ότι εγώ θα έχω πρόγραμμα και θα είμαι οργανωμένος και και και...
Ώσπου μετά είδα τη γλύκα! Διότι αν ξυπνάς από τις 7 το πρωί για να γυρίσεις στις 7 το απόγευμα, μετά από μια μέρα π(ρ)ηξίματος στη δουλειά, τότε το πρόγραμμα και η οργάνωση την κάνουν με ελαφρά από το φωταγωγό!!!
Από Βασίλης | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 12:41 πμ
Ευχαριστώ, Στέφανε!
Από Βασίλης | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 12:42 πμ
Εγώ τώρα τι με παίρνει να πω; Το μόνο καλό είναι ότι δεν έχω μεγαλύτερα αδέρφια να μπαίνω σε λίστα αναμονής.
Αλήθεια, γιατί "σκάσε Πέτρο"; Ο Γιώργος είναι μεγαλύτερος κάφρος!
Από Thomas the Barbarian | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 5:29 μμ
Ασ' το καλύτερα, μην το συζητάς. Βλέπω διαφημίσεις για στεγαστικά και βουρκώνω. Γι' αυτό αντιπαθώ πλέον την Πρωτοψάλτη!
Από another george | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 6:29 μμ
Καταρχήν καλό ξεκίνημα στους γονείς σου και η ώρα η καλή στον μικρό σου αδερφό (άμα αρχίσει να μπαστακώνεται κανείς στην κοπέλα του, την κατάληξη τη ξέρουμε κι εμείς και το ΙΑΣΩ χαχαχαχα!).
Κατά δεύτερον σε θαυμάζω που βγαίνεις από το σούπερ μάρκετ με 6 άχρηστα πράγματα και όχι με 56. Όσο για τις δουλειές αν δεν τα καταφέρνεις πάρε μια γυναίκα να σε βοηθάει. Κοστίζει ένα πενηντάρικο αλλά μπορείς να τη φέρνεις μια φορά το μήνα να κάνει τα χοντρά, τα ψιλά άστα για τον esspetro που τα φτάνει καλύτερα (εσείς το είπατε αχαχαχαχ!).
Σταμάτα τις γκρίνιες, κοίτα να το χαρείς και μην κάνεις το λάθος πάνω στην απόγνωση να μπαστακώσεις την κοπέλα σου στο ρόλο της μαμάς σου γιατί σε βλέπω κι εσένα στο ΙΑΣΩ και ένας τοκετός ξεκινάει από 5.000 ευρώ, καλύτερα να νοικιάσεις το σπίτι με την τουαλέτα στο πατάρι!
Άντε καλή αρχή!
Από magissa kirki | Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 11:47 μμ
Ξέρει ο Πέτρος γιατί, Θωμά! χα χα!
Από Βασίλης | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 1:24 πμ
Χα, χα! George, μεγάλη νίλα το θέμα, άστα να πάνε.
Για να αποκτήσεις δικό σπίτι πλέον πρέπει να πουλήσεις τα νεφρά σου και κάνα ανήψι!
Από Βασίλης | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 1:25 πμ
Κική, έχεις κάνει διδακτορικό στο θέμα, βλέπω! χα χα χα!
Ευχαριστώ! Κοίτα, τις δουλειές για την ώρα λέω να τις βγάλω πέρα μόνος μου, για να συνηθίζω κιόλας...
Άσε που δεν εμπιστεύομαι ξένο άνθρωπο στο σπίτι με κλειδί δικό του (διότι εγώ θα λείπω στη δουλειά, ενώ ΣΚ συνήθως τα περνώ αλλού, άρα ποιος θα της ανοίγει;) Έχω βαρεθεί να ακούω για οικιακες βοηθούς που σφάζουν τους ιδιοκτήτες παρέα με τον αλλοδαπό εραστή τους! χα χα χα!
Κι εννοείται πως ούτε άλλο "πρόσωπο" θα χώσω στις δουλειές αυτές... Όχι πριν το γάμο τουλάχιστον! Μπουάχαχ... *παντόφλα*
Από Βασίλης | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 1:30 πμ
http://www.youtube.com/watch?v=IVvy1Hbcirw
Από Μαύρος Πητ | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 3:38 πμ
Ανάμεσα σε όλα τα "πότε" που ρωτάς στο τέλος της εγγραφής σου έχω να προσθέσω άλλο ένα... Πότε θα κάνεις πάρτυ να έρθουμε να το εγκαινιάσουμε;;; Χιχιχιχιχιχιχιχι!
Από Emma Peel | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 12:44 πμ
Το πάρτυ θα αργήσει πολύ, για την ώρα!!!
Από Βασίλης | Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 1:32 μμ
Χαχαχα!! Τί να πω... :)
Βασίλη, εγώ μένω σε δικό μου σπίτι εδώ και σχεδόν 20 χρόνια. Αυτόν τον πανικό βέβαια που περιγράφεις ποτέ δεν τον ένοιωσα. Μην ανησυχείς, θα εγκλιματιστείς γρήγορα.. Μπορεί όντως να μην μπορείς ακόμη να κάνεις τις αλλαγές που θέλεις στο σπίτι, όμως το βασικό είναι να συνηθίσεις να ασχολείσαι με το σπίτι και τις ανάγκες του (που είναι και δικές σου ανάγκες κατ' επέκταση) σε διαρκή βάση, χωρίς να το αναβάλλεις.. Με σωστή διαχείριση θα δεις ότι δεν είναι τελικά και τόσο σπουδαία η όλη ιστορία..
Εκτός αν επιλέξεις να ..παντρευτείς!! Χαχαχα!! :)
Από Γιάννης Δ. | Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 9:33 μμ
Εμ... το τελευταίο θα αργήσει για την ώρα, μη γράφετε τέτοια εδώ μέσα και μπαίνουν ιδέες σε διάφορους! χα χα χα!
Από Βασίλης | Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 9:35 μμ
xaxaxaxa i kali nikokura einai doula kai kura..xaxaxa
irroo leei..ego tin pira tin gluka otan efyga na spoudaso... nostalgisa tous laxanontolmades tis giagias.. xaxaxa
Από maraki | Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 1:30 μμ
Με βλέπω να νοσταλγώ κι εγώ πολλάαααα φαγητά, εκτός αν μάθω να τα φτιάχνω μόνος μου... (χλωμόν)
Από Βασίλης | Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 2:05 μμ
Καταλαβαίνω πολύ καλά πως νιώθεις. Ειχα το ίδιο μαράζι επειδή μεγαλώσαμε 4 άτομα σε μία γκαρσονιέρα παρακαλώ, προσωπικός χώρος μηδέν, και όταν τελικά οι δικοί μου αποφάσισαν να πάρουν σπίτι της προκοπής, εγώ έφυγα απο το σπίτι για να ζήσω με τον -πλέον- επι 7 συναπτά έτη σύντροφο μου. Και έφυγα και στα 22 παρακαλώ.
Και στην αρχή έφαγα την ίδια ακριβώς ήττα με εσένα, αλλά προς το παρόν μετά απο τόσα χρόνια έχω καταφέρει να το επιβιώσω, αλλά ναι, είναι ζόρι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Η ανεξαρτησία κοστίζει ακριβά.
Αν χρειαστεις ποτέ καμία συμβουλή σφύρα. ;)
Από bananiagr | Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010 3:43 μμ
Πολύ ακριβά, θα έλεγα... Αλλά όσο να΄ναι, δεν συγκρίνεται με τίποτα το να έχεις το δικό σου χώρο και την ησυχία σου!
Από Βασίλης | Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010 4:03 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Η δαγκωνιά σας